ölesiye yaşamak
-
erich maria remarque'nin 1956 yılında yayımladığı, weimar cumhuriyeti'nin enflasyon yıllarında geçen roman. öyle bir roman ki, insanı her sayfasında sorgulatıyor, her sayfasında kafasını çözümleyemeyeceği sorularla donatıyor. fakat tüm bunlara rağmen okuduğunuz her kelime için mutlu oluyorsunuz.
--- spoiler ---
bir zamanlar deli olan, sorduğu sorularla insan aklını yıkan, inancımızı sorgulayan isabelle'in sonlarda şizofrenlikten kurtulup normal bir insana dönmesi ve isabele adını bile kullanmaması. en can alıcı yanı da ludwig'i hatırlamamasıdır. garip bir acıdır bu, tarif edilemez.
eduard'ın cimri ve çekilmez bir restoran sahibinden zamanla olgun bir kişiliğe bürünmesi... akıl hastanesinde geçen o konuşmalar... waztek'in karısından boşanmasının ardından 5 yıl geçmesine rağmen, 1933 yılında sa'nın başkanı olarak karısının aldattığı adam olan georg'u ne tür bir nefretle toplama kampına sokup ölmesine göz yumduğu... binbaşının tek bir damla alkolün onu öldüreceğinden habersiz koca şişe rakıyı dikip içmesi ve ölmemesi... üzerine içmeye devam edip ölümünün bir trafik kazasında gerçekleşmesi... hayat kadınıyla yattıktan sonra ilhamını kaybeden şairden, enflasyon döneminde düzenbazlık yapan willy'nin enflasyon bittikten sonra beş parasız kalmasına... ayrıca başından beri satılamayan, kimsenin satılacağını da düşünmediği, eserin orijinal ismi olan "kara mezar taşı"nın, ludwig'in öz annesi gibi olan, çocukluğunda onun ödevlerine ardım eden bir hayat kadını için satılması, bu satışı da ludwig'in yapması... baştan aşağı bir şaheser!
--- spoiler ---