sigara
-
yaklaşık 62 saattir içmiyorum. daha doğrusu bırakma kararı aldım. artık bana zarar verdiğini hissediyorum. gerek sağlık gerekse ekonomik yönden. ayda yaklaşık 300 tl gibi bir maaliyeti oluyor ve durduramıyordum. şimdi durdurabilecek miyim bilmiyorum.
şu geçen 62 saat boyunca hayat bana sigarayı bıraktırmamak için elinden geleni yapıyor, ciddiyim abartmıyorum. hayatımın en acayip 62 saatlik süreçlerinden birini (belki de en acayip ve en kötüsünü) yaşıyorum.
bugün özellikle "ben neden sigara içmiyorum?" diye defalarca sordum kendime. " hadi dostum şu lanet olası sigarayı al ve iç bitir şu muhabbeti" vs... id elinden geleni yapıyor ve ben kendime güvenmek inanmak yerine arkadaşlarımın bana olan güvenlerini inançlarını kafama getiriyorum. bi insan en kolay kendine verdiği sözden vazgeçer demiş shakespeare ya ben de onları hatırlıyorum.
evet aynaya bakıyorum ve " bi insana bu kadar yakışmıyor be sigarayı bırakmak" diyorum. ama canım kadar sevdiğim 2 arkadaşımın bana kızgın kızgın bakan suratları, sarılan güler yüzleri ve benim önümden arkamdan koşturdukları zamanlar aklıma geliyor.
inanmasanız bile istemeseniz bile sevdiklerinize sigarayı bırakmayı düşündüğünüzü, sağlık ekonomi gibi birçok sebebin aklınıza takıldığını söyleyin. eğer sizinle dalga geçerlerse size inanmazlarsa bi sigara yakabilirsiniz bu da diğer sigaralardan daha anlamlı olur. sağlınıza zarar veren bi arkadaş belki..
ama sizi seven, size sizden daha çok inanan birilerinin varlığı, onların gerçekten ve sizin için gülümsemesi güzel bir şey. uzun zamandan sonra ihtiyacım olan bir şeymiş benim. yeter ki onlar bana böyle kızsın, benim için üzülsün, benim için sevinsinler. bi menfaat söz konusu olmadan. bi deneyin arkadaşlar. bırakmak istemeseniz bile bunu görmek çok güzel bir şey.