masa tenisi


  • Babamdan öğrenmiş olduğum tek spordur. Hatta lisede turnuvası bile yapılmıştı. İlk rakibim okulun en saygı gören çocuklarından biriydi. Ben daha 9. Sınıftım. Tabiri caizse çömezdim. Bütün sınıf arkadaşlarım bana "yeniliceksin, çok fena ezecek seni" gibi hiç destekleyici olmayan şeyler söylüyordu. Maça çıkarken moralim yerlerdeydi. Hatta ilk sete başlarken yanlış başlamıştım ordaki 12. Sınıflardan biri bana " oynamayı biliyomusun hahah" gibisinden bişeyler söylemişti. İlk seti kaybetmiştim ama diğer iki seti kazanmıştım. Bu kadar moral bozucu şeye rağmen kazanmama inanamıyodum. Kazandıktan biraz sonra korkmuştum da dayak yermiyim diye ama elini skımaya gittiğimde "tebrikler kardeşim" demesiyle rahatlamıştım.