bisikletten düşmek


  • çocukluğumda defalarca yaşadığı durum.

    + henüz 8-9 yaşımdayken çok dik ve uzun bir yokuşun en yüksek noktasına tırmanıp, frenleri olmayan, dandik, küçük bisikletimle kendimi aşağıya bırakmıştım. amacım hızlanarak heyecan yaşamaktı. bir süre sonra gereğinden fazla hızlanıp tekerleğe ayağımı sıkıştırmaya da cesaret edemeyince, karşıdan da otobüsün gelmesinin etkisiyle kendi kendimi yol kenarına atıp yüzüm gözüm kan içinde eve gitmiştim.
    + artistlik olsun diye ön kaldırıp ilerlerken sırt üstü yere yapışmıştım, 10 - 15 saniye nefesim kesilmişti.
    + tahta ve taş ile bir set oluşturup, hızlıca o setten uçarak havada birkaç saniye durma denemeleri yaparken bir defasında yere gereğinden fazla dik bir iniş yaparak yere yapışmıştım.

    yalnız, size bir sır vereyim mi?
    bisikletten düşün ama attan düşmeyin.
    (bkz: attan düşmek)