yazarların ruh hali
-
Şu anda mesela, kuzenım meşgul, eski sevgilim zaten kaldı eskide, iki yakın arkadaşımdan biri regl olmuş ve başı felaket ağrıyor, diğerinin hiç keyfi yok...
Lan benim bir tane arkadaşım yok! Benim yığınla arkadaşım vardı. Ne halt ettim ben de hiçbiri yok şu anda?
Burası ve blogum olmasa bunu dile getirecek hiçbir ortamım ya da okunma olasılığı olan bir yer olmayacak. Şimdi ben çarşamba olacağım ameliyat için "Allah sen konuyu biliyorsun" diye içimden geçenleri umup dua etsem ve herkes kurtulsa günah mı işlemiş olurum?
Neyse ya. Az daha Mabel Matiz dinleyeyim. Yapıştım Starbucks'a da. Sanki 2 sene çalışıp sıkılmamışım gibi.
Bu arada sıkılmamışım demek ki. Ya da "bilgisayarınla ne halt ediyorsun burada arif" diye soran birileri yok diye rahatımdır.