düşün ki o bunu okuyor
-
ümit kapılarından döndüm, kapıyı çaldım, açan yok idi. tek kaldım, yalnızdı gökyüzü, yalnızdım. koca bir gökyüzü düşün, alabildiğine geniş, muhayyel edemeyeceğin derecede, gökyüzü işte, bilirsin... ve o gökyüzünde bir yıldız düşün, tek kalmış bir yıldız, insanlığın görebildiği yegane yıldız. o yıldız benim sevgilim. haberlerde değilim, ajanslara düşmüyorum, kimse benden söz etmiyor, biliyorum çünkü parlayamıyorum.
kendime kapıldım, gidiyorum. ama bir bilebilsem nereye gittiğimi. yol'u bir tarif edebilsem... ah! ne uzağım artık yollardan. n'için kimseler kapımı çalmamakta?
"tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim!"
yoruldum. neredesin? bir uzak semti gibi parlar iken gözlerin, geceleri eğlence için raks eder iken alemlerde şanı çıkmış meyhanelerde, benim sabahları n'asıl akşam ettiğimi, geceleri ise n'asıl sabah ettiğimi nereden bilebilirsin... ben söyleyeyim, koca bir "ah!" ile.
şimdi uçurumda açan çiçek gibiyim. köklerim toprağa alabildiğine uzun olsun isterdim, sahibim beni diker iken bunu düşünemedi, köklerim alabildiğine kısa, yağmur yağıyor, boran bastırıyor, rüzgar şiddetli, kopacağım herhal...sevgilim koptuğum yerden uçurumdan aşağı sürüklenmek acı vericidir. nerdesin?
nerdesin -ki ben artık delirmenin evrelerine misafir olur iken, tüm sokakları kendime mesken bilmiş iken, kaybettiğimi artık aramaz iken, sen şimdi alemde dünya hali ile kendinden mi geçmektesin?
sessizliğin gölgesinde adımlarımı sayar iken, gece uyanmalarımda simsiyah havaya kendimi kusar iken, dolmanın bir diğer hali olan boşalma halinden ber'i iken, insanlardan nefret eder hâle gelir iken, nerdesin?
zaman geçmekte sevgilim, jilet gibi deşmekte bağrımızı. kurtulmak istediğimiz şeyin bize bu kadar yakın olduğunu bilmek, bu bilmek hâli ile adımlayamamak, yorucu olduğu kadar hüzün dolu da... kurtulmak istediğimiz şey "biz'iz," sevgilim, kendimimiz... ama insan kendini değersiz bir eşya gibi çöp kutusuna atamıyor, değil mi?
çekmek zorunda olduğumuz dertleri -n'için zorunluluk?- heybemize atıp, yollara çıkar iken, kendimizi bıraktığımız yerde bulamadık. hata ettik, yola kendimiz ile çıkmamız gerekiyormuş sevgilim, hata ettik!
gez, eğlen ve anla sevgilim. kitaplar ile aranı açma. sıkı tut kendini. kendine sahip çık. onlara fazla güvenme. hiçbir sözüme aldırma. buna bile...
hoşça kal değil sevgilim, elveda!