düşüş/bakış

Bilmem kaçıncı insanın, bilmem kaçıncı sillesi. Yanakları pembe bir çocuktum oysa. Vurup kaçtılar gerillalar gibi. Yabancı şehirlerde bana uzak hakikatler..

İşin özü bu, zehre batırılmış hançerler. Yüreğinde kim varsa o değdiriyor parmak uçlarına. Bir bakmışsın ölmüşsün bile. İki kelam edemeden, verilen selamı alamadan göçmüşsün işte. Arkanda koca bir ülke, damı olmayan bir ev ve vefasız arkadaşlar bırakmışsın. Bir izmarit gibi akmışsın mazgala, sonun kanalizasyon olmuş..

bugünkü blog yazım