düşün ki o bunu okuyor
-
Kitabın hep en heyecanlandıran bölümü tamamlanmadan gelen tramvay gibisin sen..
Hep çayın dibini göremeden çalan ders zili gibi..
Kâsedeki asla ulaşılamayan ama tadı hep merak edilen o son kabak çekirdeği.. İş bu ya, hep en tazesi o olur.. Üstteki çekirdeklerin tadı iyi alınmamış olur..
Tadına doyulmamış uyku gibisin.. Eksikliği bir yumru gibi kursağında, gün boyunca gezinir durursun.. "Bir akşam olsa bu sefer hayvan gibi yatarım" dersin.. Akşam olur, sabah olur ve senin uykun yine eksiktir, içine sinmez, mutmain etmez seni.
Neyden bahsettiğimi anlıyorsun değil mi? Bunlar kaybolmasın istiyorum.. inan sözlüğe yazmamın tek sebebi bu. Biz evlendikten 3-5-10 sene sonra açıp tekrar okumak istiyorum buraya yazdıklarımı.
Böyle güzel bir (bkz: aşk hikayesi) dönüp baştan defalarca okunmaya değmez mi? (bkz: swh)
Seni ne kadar çok sevdiğimi dipnot düşmeme gerek var mı.. (bkz: swh)