martin eden


  • başarı basamaklarını birbirlerinin sırtını aşındırarak uzandığımız o külfetli yollar, birimizin, hepimizin gayesi olan yaşama tutunduğumuz idealler esasen içi ne kadar da boş ve anlamsız.
    dışarıdan gözlemlemekle içerisine katıştığınız an tecrübelemek çok farklı şeylerdir. davulun sesi uzaktan hoş gelir, yakınına yaklaştığınızda kulağınızı tırmalar. popüler olan, düzen hiyerarşisinde üst basamaklarda yer alanlar, yaşam biçimlerimiz, değer atfettiklerimiz, kıstaslarımız, çekişmelerimiz ne kadar da yavan. hiçbirisi bize ait değilmiş gibi, kendimiz gibi kokmayan yaşamlarımız. martin eden, değer-cikler dünyasını soluyan tükenmişliğin sendromu. hepimizin içerisinde çığlık atmayı bekleyen, fakat süslü avuntularla susturulan...