kızların erkek kankaları


  • Ben de bu sınıfın içindeyim.

    En yakın kız arkadaşımla beşinci sınıfın başında tanışmıştık, şimdi zihnimden hesaplayamıyorum ama bilmem kaç sene öncesi; kulüp bulamadığım için en sonunda salya sümük bir şekilde edebiyat sınıfına girmiştim ve kendi halinde bir şeyler yazıp çizerken görmüştüm onu. O kadar kişinin arasından da bir o davet etmişti beni oturduğu masaya.

    İkimiz de iki yetişkin olduk şimdi. Bir iki kez büyük bir kavgamız olsa da konuştuğumuz zaman aslında o dönemler asla kopmadığımızı öğrendim. Birbirimizi arayıp sormasak da aklımız hep birbirimizde olmuş yine, bulamamışız ve alamamışız başka arkadaşlıklardan birbirimizin dostluğundan aldığımız o pamuk şeker tadını.

    Hayatımda iyi ki var diyorum. Cinsiyetleştirme de yapmak istemiyorum ama en yakın arkadaşım hemcinsim ve sorunlarımda her ne kadar yanımda, bana destek olmuş olsa da asla en yakın kız arkadaşım kadar idrak seviyesine sahip değil ve onun kadar empati yapamıyor. Daha yönelimimi bile söyleyememişken kendisine, sırf tepkisini kestiremediğim için; benim güzel arkadaşım daha orta okuldayken bakışlarımdaki farklılıktan anlamış beni ve “Ben seni hep sen olduğun için sevdim. Diğerleri gibi değildin hiç bunu biliyordum ama bana kendin söylemeni bekledim.” diyerek ikimizin de ağlamasına vesile olmuştu.

    Hayata dair hep bir güvensizliğim ve acaba sorum vardı onunla tanışana kadar. Şimdiyse yok çünkü biliyorum ki bana her koşulda destek olup yanımda olacak bir kardeşim var. İyi ki de tanışmışım kendisiyle, gurur duyuyorum onun erkek kankası olmaktan.