blog sözlük itiraf
-
Kabuslarım artık kabus gibi değil sözlük. İçimde derin bir ağrıyla uyanıyorum. Malum rüyayı görmenin ağırlığı büküyor bedenimi de ruhu mu da. Hava aydınlanmadan hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Herkes uyanınca gizli gizli omak zorunda çünkü bu. Hayatımdaki duygu sayısı çok aza indi biliyor musun? Üzülüyorum derin derin, gitmeden kokusuna hasret kalmışım gibi bir şehrin ama inan bana tanıdığım bir koku, hayal gibi gelse de tanıdığım bir uzaklık. Şu burukluk bir geçse allahım diye dua ediyorum ama inan bana çözümlerin her birisi ayrı korkutuyor bizzat ölmek dışında. Bu acıyı yaşayan milyonların varlığını bilmek de sakinlik vermiyor çırpınan kalbime, yaşanırmış demek ki böyle de diyorum, ölmezsem elbette ben de yaşarım. Ama benden geriye ne kaldı bilmiyorum? Kalan bu parçayla yaşamak yaşamak mıdır gerçekten diyorum. Ve tüm samimiyetimle söylüyorum hissettiğim bu ağır ve acı duyguların birisinin bile karşılıklı olmaması için de yalvarıyorum allaha.
Sen de olmasan sözlük...
