blog sözlük itiraf


  • uzun zamandan beri bana sorulan sorulara sadece kısa ve net cevaplar vermek ile yükümledim bendimi. her sorulan soruya veyahut verilen tepkilere karşı -aşırı veyahut değil- "iyi, güzel, tamam" deyip hemencecik geçiyor ve geçiştiriyorum. pek sabrım kalmadı insanlara. bazen de garip bir şekilde neşeli oluşuyorum ve yeri geliyor tüm sınıfı coşturacak kapasitede enerji doluyorum ve bir söz ile her şey yıkılıveriyor(zahidem).

    uzun zamandan beri hayallerimden 'men edilmiş' gibi hissediyorum kendimi. rakiplerim beni çoktan geçtiler ve ikinci turdan bana el sallamaktalar. bu acı veriyor. bu acıya nasıl katlanırım diyorum ama bir de bakıyorum ki etrafta acıya dair hiçbir şey bulunmamakta çünkü alışmışlık devreye giriyor ve 'istemediğin şeylere alışır isen ve bu rutin hali hala devamlılığını koruyor ise, o zaman ondan kaçmanın tam sırasıdır' diyorum ve olduğum yerde kalıp aynı rutin hayatıma devam ediyorum.

    bazı zamanlar her şeyden kaçasım geliyor ama her şeyden. kaçmıyorum, yerimde kalıyor ve hiçbir şey yapmıyorum. sadece zamanın geçmesini bekliyorum. bana hiçbir şey katmayan ve benden beni alan zamanın geçmesini.

    eskisi kadar şevkim yok hayata karşı, gelecek pek karanlık. tehditlerim var kendime karşı, bir gün gelir de onları gerçekleştirirsem diye çok korkuyorum.