blog sözlük itiraf
-
yalnızlık, nereye kadar?
tembellik, nereye kadar?
keder, nereye kadar?
kadar, nereye keder?
hayatımda itiraf başlığı altında sırayalayabileceğim bir şey yok ne yazık ki lakin gelip de buraya bir şeyler yazmak hoş gelmektedir ne zamandan beri. yaralı bir kuş imgesi, simge haline dönüşüp bir gözlemleme niteliği taşıdığında canımızı ne çok yakmaktadır. ne zamandan beri şevkim yok ama ne olursa olsun keder ve melankoli bir hastalıktan ziyade üstün ruhluluları bahşedilmiş bir hediye olsun!
dünden beri aklımdan ismet özel'in yorgun adlı şiiri canlanıyor, hep dilimde "yorgun, yorgun, yorgun" diye geziyorum. nedendir, bilinmez.
geceleri ölümler görüyorum rüyalarımda dostlarımın ölümlerini, ölümü düşünerek sıçrıyorum yataktan, kendi ölümü.
yalnızım,
korkağım,
kederliyim,
her şeyim ama hiçbir şey!
insanlardan bağımsız olmak istemezdim hiçbir vakitte, çokça arkadaşım olsun isterdim, güzelce. yalnızlığa övgüler dizip, yalnızlığa yergiler dağıtıyorum!
şevki yok.