blog sözlük itiraf
-
ömrüm boyunca Rize’de yaşamak istemiştim. Nasip olmamıştı. İki sene önce bir gün bu uğurda çok bunaldığım bir anda ettiğim o anlık dua kabul oldu. Geç de olsa istediğimi verdi allah. Sabrettirdi, gün saydırdı, emek sarfettirdi ama verdi. “Allah’ım annemi babamı kırmadan, kimseyi üzmeden burada yaşayabileceğim hayırlı bir yol aç benim önüme, nolur.” Demiştim. Döndü dolaştı. Duamın üstünden tam iki sene geçtikten sonra, Ben şimdi o duanın karşılığına bakıyorum; arkada Karadeniz önünde de sevdiğim adam. Gün batıyor. İnsanın duasının kabul olduğunu bilmesi öyle bir huzur, şükür sebebi ki.