özlemek
-
İnsan, artık hiçbir şey hissetmediği birini nasıl özleyebilir diye düşünür ve garip bulurdum ama artık anlayabiliyorum.hiçbir şey hissetmesen de üstünden aylar geçse de hala özlüyorsun.Onu, yani eski sevgilini değil ama onunla yaşadıklarını, paylaştığın onca şeyi, gülmeyi, eğlenmeyi, yanında rahat hissetmeyi ve en önemlisi en yakın arkadaşın olabilmesini.Özellikle de şu sıralar çok vuruyor bu özlem bana..
Aylarca ondan, en ufak bile olsa mesaj atmasını bekledim ve çok uzun bir süre sonra doğum günümde mesaj attı.Ama işin tuhaf kısmı ben hiçbir şey hissetmedim.sadece içimde koca bir boşluk oluştu ve de birazcık “her şey çok farklı olabilirdi” diye düşünmeden edemedim.he bir de söylemeden edemeyeceğim, egosal yönde bir nebze tatmin oldum.ama onun dışında en azından heyecanlanmayı ya da mutlu olmayı falan bekliyordum.sonuçta aylar sonra beklediğin mesaj gelmiş ve sen bunları hissetmiyorsun.demekki gerçekten bir şeyler bitmiş içimde.İşte o zaman bunu çok net anladım.aslında sadece bir mesajla da bu anlaşılabilir mi bilmiyorum.yine kafamda deli sorular.ama tek bildiğim, o yazdıktan sonra tekrardan onu düşünmeye başladım ve yukarıda bahsettiğim gibi özlem duygusu ağır basmaya başladı.keşke bir şeyler bitse bile arkadaş kalmaya devam edebilseydik ama bu pek mümkün değildi bizim için.şu saatten sonra da olabileceğini sanmıyorum zaten.ara ara kendime kızıyorum gerçekten.fakat engel olamıyorum bu hisse.özlüyorum işte, yüzünü, kokunu, sesini, bana karşı davranışlarını...en acısı da artık seninle ilgili olan bu şeyleri unutmaya başladım.öyle işte yine kaptırdım kendimi.neyse şimdilik bu kadar..