call me by your name
-
--- spoiler ---
Filmi izlerken, her an gerçek hayatta olabilecek şeyleri izlediğimi düşündüm. Buruk bir sona sahip olması, filmi gerçekçi kılmış olabilir gözümde. Yaz biter, yaz aşkı gider ve kendimizle kalakalırız. Muhtemelen bir sonraki yaza ya da aşk macerasına kadar da böyle sürüp gider. Bence bunu herkes yaşamıştır hayatında.
Filmi izleyenler, o evin arka bahçesinde yüzmeyi ve bir arabadan gelen müzikle özgürce dans etmeyi istemiştir bence. Zaten önemli olan, filme dahil olup filmle bütünleştiğimiz anlar değil midir?
Bu film neden iyidir? Her şey bu kadar yalın ve sıradan ilerlerken film, mükemmel bir imge olarak beliren şeftali aracılığıyla bizi iç dünyamızla, sırlarımızla, en geriye ittiğimiz duygularımızla yüzleştirebildiği için iyi bir filmdir. Şeftali; yapmak istediklerimiz ama yapamadıklarımız, yaptığımızı söylemeye çekindiğimiz ve yapmaktan utandıklarımızdır. Aynı zamanda travmalarımızın ortaya çıkışının, önyargılarımızın ve tabularımızın çöküşünün temsilidir. Belki de tüm bu düşünceler, benim uydurmalarımdır.
--- spoiler ---