aşık olduğun insanla aranıza mesafenin girmesi


  • "mesafe yürektedir." derim ben hep. yaşadığım bir ilişki türüdür. çok çok zor gerçekten çünkü sarılmak istiyorsun, yan yana olmak istiyorsun, eğlenmek istiyorsun, ağlayınca o yanında olsun, kötü anında ve her halinde o yanında bulunup görsün istiyorsun ama pek mümkün olmuyor. bu sorunlara iki tarafta dayanabilmeli ve sadık olabilmeli. ben insanların saygılı, sadık olabileceğini düşünmüyorum uzun bir süredir. bu yüzden içimden gelmiyor pek bu ilişki işleri. zaten flörtleşmelerim de uzun sürmez, bir süredir öyle yazıyorlar normal konuşuyorum sonrası yok. sanırsam mesafeden dolayı bazen engel yiyorum, bazen konuşmak istemediğini söylüyor karşımdaki, bazen tahammül edemediğini söylüyor, bazen yapamadığından dem vuruyor, bazen de hepsini yapıyor. saygı duyarım, mesafeyi yüreğine koyup beni de kendini de kahreden biriyle olamam zaten.
    bunu başaran insanları takdir ediyorum çünkü zaman bir hayli değişti. eğer tüm bunlara rağmen ilişkiniz devam ediyorsa Allah daha da mesud etsin.. sevgi, sadakat, güven dillerde iddiaya düştü bu asırda. Bu beni o kadar üzüyor ki arkadaşlar... ben sevmek için yaratılmışım resmen ama karşıma gelen kişiyi ya da dışarıda gördüğüm birinin bu konularda yetersiz olduğunu görünce şok oluyorum. bir insan ruhuyla sevip bağlı kalabilir. bana göre zor değil bu ama şu zamanda zormuş. bu ve türevleri durumlardan dolayı manitacılık işlerinden gün geçtikçe uzaklaşıyorum ama gönlüme denk düşecek birini de istiyorum..
    yani konuşsam daha çok anlatırım çünkü en hassas olduğum konulardan biridir. en iyisi susayım.
    ha bu arada, yakındayken en uzak olmasından iyidir :))