eski sevgilinin unutulmayan sözleri
-
ben 23, o 30 yaşındaydı o dönem ve doğuda çalışıyoruz. yürüyüşe çıkmışız eksi bilmem kaç dereceler. o zaman sinir olduğum ama şu an ise hayatımı yönlendiren ya da yönlendirmesini istediğim söz oldu.
önce saçma sapan ilişkilerden konuşurken konu nasıl oraya geldi bilmem. "sen beni çok sevmiyorsun" dedim.
direk "evet" dedi. "seni değil ben kimseyi çok sevmem"dedi bana. bozuldum tribe girdim.
"bir taraf çok sever klişesi mi ya. bu hikayedeki kurban da ben miyim?" dedim.
gülümsedi. o kadar güzel gülümserdi ki zaten. "kurban demeyelim de öğrenci sensin"
yine öğretmenliği tuttu benim üzerimden diye düşündüm.
"zamanında ben de senin gibiydim ve benim karşıma da hep benim gibiler çıktı. üzüle üzüle, kırıla kırıla şimdiki ben oldum. sen de benim yaşıma geldiğinde benim gibi olacaksın merak etme" dedi.
bu cümle senelerdir aklımdan çıkmaz. o zaman sinir olmuştum kızmıştım. ben senin gibi olmak istemiyorum. hem ben değişmem bu konuda. sen keşke benim gibi olsan bıdı bıdı beynini yemiştim çocuğun.
seneler geçti. 30 a ramak kaldı. onun gibi oldum mu. hala tam olamadım. ama sadece onun gibi insan seçici oldum. herkesi sevmez oldum arkadaşça bile olsa. zor hayatıma alır yalan yok zor da çıkarır biriyim ama tam 30 yaşımda kolay da çıkaran biri olacağım o gibi.
o kadar sakindi ki o gün ki tüm çocukça cümlelerime nazaran. bolca güldü, ayaklarımı vura vura direten hallerime inat, değişeceksin dedi. değişmelisin de zaten dedi hep.
bana hayatımda ailemden bile daha çok şey katan insan oydu sanırım kişiliğim konusunda.