İkinci veya üçüncü platonik aşkımı yaşıyordum, o kadar çok kaptırmışımki kendimi platonik aşk olayına, aslında gerçek aşkı yaşıyormuşum ama platonik aşk kaidelerine aykırı olduğu için hayata geçirememiştim iki sene kızcağız kıvranıp durdu karşımda ben hariç herkes aramızda bir etkileşim olduğu kanısındaydı tabiki aşkımla aramızda hiç bir diyalog yoktu. Bazen üzerime geleceğini hamle yapacağını anlıyordum kaçıyordum. Aynı mahallede yaşıyor aynı vasıtayla okullarımıza gidiyorduk ve köpek gibi bakışıyorduk ama çok temiz bakışıyorduk... hele hele birimizin bir işi çıkar o gün sabah ya da akşam vasıtada bulunamazsak cezamız ilgisiz kalmaktı iki senede bu aşamaya geldik acaba mors alfabesini adamlar kaç yüzyılda geliştirmişlerdir diye kendimi bunu düşünmekten alıkoyamıyorum. Üzgünüm platonik aşkım en güzel zamanlarımızı mahvettim ama böyle bir hatıra kaldı geriye acaba hatırlar mısın?

Edit: eksik kelime

platonik aşık olmak