Saçlarımla uğraşmayı ve düzgün olmasını seven biriyim. Neyse bir gün AVM‘den çıkarken, denediğim kıyafetlerden olsa gerek saçlarım bozulmuş. Bunu camları filmli ve araç içini zerre göstermeyen bir aracın yanından geçerken, camlarına baktığımda fark ettim. 3-5 dakka boyunca saçlarımı düzeltmekle uğraştıktan sonra, camın usulca açıldığını ve bana tebessümle bakan bir kadın olduğunu gördüm. “ Bence gayet düzgün oldu, bu kadar yeterli” diyip camı tekrar kapattı. O an çok utanmıştım :)

Buna ek olarak bir başka utanma anımı daha eklemek istiyorum, neyse ki utançla aramız iyi ahahshs

Üniversite okuduğum yıllarda bi dönem tek başıma öğrenci evinde yaşadım. O ara finallerin olduğu zamanlar, birde part time olarak çalışıyorum falan baya yoğun ve yorucu bir serüven içinde koşturup duruyordum. Akşam eve geldim işten ve ertesi gün de finalim var sabahtan. Tabi eve geldim yorgunum, karnım da aç ama bir şey hazırlamaya da üşeniyorum. Nerde öyle anacığımın hazırladığı yemekleeer?? Neyse bi süre sonra içim geçmiş, uyumuş kalmışım. Allahtan telefonum seslideydi de, yakın bir arkadaşım sınava 10 dakka kala falan aradı beni. Yoksa kaçırmıştım sınavı. Bir de berbat bir hocanın dersi ve bölümün ana dersinin sınavı, girmemenin telafisi yok yani. Neyse ben hızlı hızlı üzerimi değiştirip doğruca okula doğru koşturdum. Kahvaltı falan hak getire, acımdan ölücem nerdeyse ahahshs Okul, evime yakın bir mesafedeydi şansa. Neyse girdik sınavın olacağı sınıfa. Sınıfta 50-60 kişi varız, herkes sınavda. Derin bir sessizlik hali. Ta ki karnımın guruldamaya başlamasına kadar.. abi o kadar açım ki ama susmuyor namussuz ahaha sınıfta ne kadar öğrenci varsa dönüp bakmaz mı bana? Yerin dibine girdim o an ama hiç istifimi bozmadan devam ediyorum sınava. Çok sevdiğim fırlamalar fırlaması bir arkadaşım vardı Onur diye. Durur mu hiç, işi gücü makara zibidinin. Dedi ki, “hocam sınav bitti herhalde, zil çaldığına göre..” beni de tüm sınıfı da güldürmüştü o an eşşoluu :))

16 entry daha

en çok utanılan anlar