blog sözlük itiraf
-
Ben bu düşüncelerin arasından nasıl çıkacağım? Ne yapacağım, nasıl hissedeceğim, ne diyeceğim inanın bilmiyorum. Ben koca bir bilinmezliğin içinde, kırgınlıklarımla yüzüyorum.. Tek bir şey istiyorum o da; geçmişimi unutmak, bununla yaftalanmamak ve bana güç olacak bir insanla karşılaşmak. Aramıyorum ama duasını hep ediyorum. Gözyaşlarımla boğdum kalbimi. Bu ne kadar ağır bilir misiniz? Tek dileğim var; artık ruhumu, bedenimi yormayacak, acıtmayacak insanlarla karşılaşmak. Sürekli "ya bu yaşında ne yaşadın da böyle derbedersin? Hayat yeni başlıyor, önünde uzun bir yol var." cümlesini duymaktan bıktım. Siz beni o yolda bilinmezlikle yürüten derdi ne bileceksiniz? Ya da size bu derdi nasıl anlatabilirim? Biliyorum çok kırılganım, biliyorum çok alınganım ama küçücük bir sürpriz ya da iyi niyet tüm her şeyi unutturabiliyor. Ben yükseklerde aramam o neşeyi, tek tebessüm yeter. Yaşımla yaşanmışlıklarımın bağdaştırılmasından ve kişiliğimden dolayı laf yemekten bıktım - alıngan ve kırılgan oluşum yüzünden yani-. Sürekli bunalım halinde olmaktan da bıktım. Ben artık iyi insanlara rastgelmek istiyorum. Bunun için inandığım tanrıdan önce başkalarının mutluluğunu, sonra kendi mutluluğumu diliyorum. Sizce başkasının mutluluğunu kendinden önemli gören biri için bunca kötülük ve bu namussuz dünya reva mı? Ben söz verdim kendime; bu asıra kalbimi esir etmeyeceğim. İyilik için savaşacağım. Ben iyi olacağım, Rabbim elbet kötünün hesabını sorar. Mutlu olmak istiyorum artık. Buna çok ihtiyacım var. Çünkü çok yoruldum sözlük. Etrafa neşe olup, içime ateş olmaktan yoruldum. Ben, o yüklerle ve acılarla savaşmaktan yoruldum. Kendimi bir gün, "elini ver bana atlatırız her şeyi." diyen biriyle karşılaşacağıma inandırıyorum..