yazarların ilk blog açma hikayeleri


  • İkinci sınıftayız. ilkokul. ya yeşilay haftasındayız ya da önümüz yeşilay haftası. üzerinden çok geçmiş, hatırlayamıyorum. şöyle bir hesaplasam 21 sene olmuş şaka maka. tokat atmayı seven, sert bir öğretmenim var. diyor ki; "yarın herkes yeşilay ile ilgili bir şiir bulup defterine yazacak!" Akşam eve gidiyorum. kitaplarıma bakıyorum. ansiklopedileri karıştırıyorum. yok, yeşilay ile ilgili tek bir mısraya rastlamıyorum. ulan, bu ödevi yapmazsam bu adam beni kesin döver. ne yapsam ne yapsam diye düşünürken, ben yazayım lan nolacak, sanki hepsini tek tek okuyacak diyorum; ortamlarda ansiklopediden buldum derim kim bilecek! ve alıyorum elime kalemi, başlıyorum sallamaya. yeşilay böyle süper, yeşilay böyle şahane, kızılay da neymiş, yeşilay lazım her haneye!

    yatağa yatıyorum, içim rahat; ertesi gün okula gidiyorum, vicdanım rahat. ödev kontrol saati geliyor. öğretmen defterlere bakıyor. şiir bulanlara çakıyor imzayı, ödevi yapmayanlara basıyor tokadı. sıra bana geliyor. defterime bakıyor. şiire şöyle bir göz gezdiriyor, kaşlar çatılıyor, gözler bir kısılıyor. aha diyorum fark etti galiba. altıma ettim edecem. "bu ne?" diyor. sanırım fena sallamışım ki hemen çakıyor durumu. "yeşilay şiiri öğretmenim," diyorum. sesim titrek. "nerden buldun bunu?" diyor. hani harry potter'ın son filminde voldemort baba malfoy'dan asasını ister de, malfoy acınası bir "lordum" der ya korkakça. hah işte, aynen öyle, "bulamadım, ben yazdım," diyorum. tokadın o yakıcılığını yanaklarımda bekliyorum. ama o sert adam, bir gülüş atıyor. defterimi alıyor. çıkıyor sınıfın önüne. benim uydurduğum o şiiri alıyor yazıyor tahtaya. altına kocaman harflerle benim adımı atıyor. "herkes bu şiiri defterine yazacak," diyor.

    o yaşta, bu jest o kadar hoş bir duygu ki. sanırım 2. sınıfa giden bir öğrenci yazmaya ancak bu kadar şahane bir şekilde teşvik edilebilirdi. benim 2006 yılında geyik mühendisi'ni açma hikayem işte budur aslında. ya da daha sonraları çeşitli öykü yarışmalarında aldığım ödüllerin, kimi edebiyat ve mizah dergilerinde yayınlanan hikayelerimin, büyük ustalarla aynı derleme kitaplarda sayfalar paylaşmamın kaynağı da aynısıdır. teşekkürler yaşar öğretmen.