çok özledim lan. olum en son 7 ay önce gitmiştim memleketime. (bkz: karabük)'e. kısa bir süre gibi gelebilir ama coronadan mı, iş yoğunluğundan mıdır nedir hayvan gibi özledim. 7 ay önce de bir günlüğüne, bir cenaze için gitmiştim. doyamamıştım yani. hayatımın 20 yılını geçirdiğim o küçük ve sıkıcı kent için bu kadar özlem duyacağımı tahmin etmemiştim lan hiç. şirinevler, çamlık, yenişehir sokaklarında dolaşmak; güneş tost'ta tavuklu gömmek, gittiğim okulların bahçesinde oturup eski anıları anmak, ilk sigara içtiğim yer, ilk el ele yürüdüğüm sokak, ilk öpüştüğüm yer, ilk kavga, ilk içilen yer, işçi lokali, tabipler lokali, dereevler, esentepe, çamlıca, kent orman, safranbolu harmanlar, eski çarşı, emek, kıranköy, yüzüncü yıl, eflani'de balık tutmak-mangal yakmak falan gebericem özlemden. of ulan of. vallahi kendimi kesicem gidememekten.

bunca anının yaşandığı yerlerde müzik dinleyerek dolaşmak, o anları tekrardan yaşamak vs istiyorum. anam-babam, kardaşım, kedim, evim, mahallem, köyüm, eski iş yerim, arkadaşlarım burnumda tütüyor.

blog sözlük itiraf