yalnızlık
-
ıslak gecenin karanlığı eşliğinde uzunca yürüdüm. gelecekteki geçmişlerin hüznü vardı içimde. rüzgar, yalnızlığımın tozunu aldı, biraz daha rahat nefes alabilmeye başladım.
neredeyse tepeye varacakken neredeyse olduğun yere geri dönmek sıkıcı bir hal almaya başladı. neredeyse yalnız ya da yalnız değilsin. geçen evrenin sırrını çözmeye 5 dakika kala bu sefer de ben vazgeçtim. evet, bunun suçlusu benim, günahı benim boynuma.
pamuk ipliğine bağlı benler, senler. kadife bez ile sarılı soğuk çelikten artık kalbim. kadife bez de görülmez, kimse yırtamaz o yüzden. ben bilirim ama, belki de biraz fazlasıyla. istemiyorum diye değil daha güzel inanmak için sadece.