sokağa çıkma yasağında evde bir gün


  • 2 aydan fazla bir süredir part time yasaklıyım. arada işe gidiyorum, evden bağlanamadığımda tası tarağı toplayıp gidiyorum, ya da patron şoför yolluyor, kol sakat, lap top bile taşıyamıyorum. market market gezip hem eve, hem annemlere malzeme taşıdım ama ciddi anlamda çarşı, şehir merkezi uzak durduğum yerler. geçenlerde bir şey için çarşıya gittiğimde aslında bundan nefret ettiğimi ve kesinlikle özlemediğimi, alışverişi sevmediğimi farkettim, sevdiğimi sanırdım. bitse de gitsem şeklinde aldım, kaçtım. insanlardan uzak durmanın beni iyice onlardan uzaklaştırdığını ve içimdeki yabaniyi bir güzel besleyip semizleştirdiğini farkettim. zaten markete de bıkmış vaziyette gidiyorum her defasında.
    sanırım ben kalan ömrümde evden çıkmak istemiyorum. deniz 50 metre ötede, özlemiyorum. bahçeye çıkıp oturmayı seviyorum. okumadığım binli sayıya ulaşmış kitabım var evde. ne yazık ki 100 adet ilk etapta kütüphaneye gönderildi. daha 500 daha göndermem gerek, yer yok. hiç birinden ayrılmak istemiyorum.