değersiz hissetmek
-
eve giremedim. kapıda yığıldım kaldım. tam anlamıyla kendimden geçmiş olmasam da nefes almakta çok zorlanıyordum. kardeşim bile korktu. hatta daha sonra "seni ilk defa öyle gördüm." dedi.
kendimi yatağa attım. üstümdekileri değiştirmek mi? o da ne?
benden bir şey istemişti alamamıştım. yatakta sadece nefes almaya çalışırken yanıma geldi. " aldın mı?" dedi. kardeşim gördü. cevap veremiyorum. o cevap verdi. "almadı, bulamadık."
dediği şey şu " sana güven olmazmış Melike. senin ipinle kuyuya inilmezmiş."
istediği şey kuş yemiydi. hayal kırıklığına uğradığı şeye bak, ben nefes alamıyorum. pet shoplar bile açık değildi ki.
beş dakika geçti geldi. hala aynı durumdayım. yarı baygın yatıyor, nefes almaya çalışıyorum. ellerim ayaklarım titriyor.
" ne yığıldı kaldı bu?" dedi. " hadi kalk işlerimiz var."
ben hala sadece nefes almaya çalışıyorum.