şükretmenin zararları
-
Sistem öylesine mükemmel kurgulanmış ki, her zaman şükredecek bir şey bulabiliyorsunuz.
Mesela evinizdeki oturma grubu eskidi ve bir türlü değiştiremiyorsuz. İç ses başlıyor konuşmaya ( olsun en azından eski de olsa bir koştuğum var, ya hiç olmasaydı)
Başka birinin de evinde oturma grubu olmadığını yer minderinde oturduğunu ve bir türlü oturma grubu alamadığını varsayalım. Bu kişinin iç sesi de şöyle: (olsun en azından başımı sokacak bir evimiz var)
Başını sokacak bir yeri olmayan başka biri de yine başka şeyler için şükrediyor ve kısaca bu böyle en dibe doğru gidiyor.
İşin varsa, olmayanlara bak. İşin yoksa, sağlığı olmayanlara bak vb.
Ben en çok şunu merak ediyorum:
O en dipteki arkadaş var ya; oturma grubu, evi, işi, sağlığı, hiçbir boku olmayan.
Bu adam kendisine bakıp şükreden bu kadar insan varken, kime bakıp şükredecek?
Sizce de sövmeye biraz olsun hakkı yok mu?
(bkz: huzur isyandadır)