bu milletin evlatlarını bekleyen tehlike deizm
-
biraz forumvari bir entry olacak ama cevap verme ihtiyacı hissettim, abidigubidican'ın entrysine.
''materyalist ve maddiyatın ön planda olduğu günümüz dünyasında insanlar kasıtlı bir kurguyla, paranın kölesi olma yolunda şekillendiriliyorlar. ''
-çok haklısın ama ''günümüz dünyasında'' yerine kapitalist düzende diyebilmek lazım. eleştirdiğin sistemin adı bu. günümüz dünyası rastlantılar sonucu oluşmuş değil.
''çoğu şeyden mahrum olanlar istedikleri eşyalara ulaşamayanlar (çok azda variyet sahibi olmuş olanlar zenginliğin şımarıklığıyla) manevi eksiklikle bu durumu yaradana mal ederek inancın bir fonksiyonunun olmadığı fikrine kapılarak deist, ateist yönelimler sergiliyorlar.''
-hayır arkadaşım bu konu da birinci ağız olarak sana haksız olduğunu söyleyebilirim. dinden çıkmak hele ki türkiye gibi bir yerde cesaret isteyen eylem. çoğu zaman ailesine, arkadaşlarına ters düşer kişi bu hareketle.
ayrıca genel itibariyle, insanlar daha iş hayatıyla tanışmadan önce öğrenciyken, uzaklaşırlar dinden. inançsızlaşan bu öğrenciler, daha o yaşında materyalistleşmiş, para peşinde köpek olan tipler'*' değil; aksine okuyan kesimdir. sakın yanlış anlama. okuduğu kitaplar; insanı ağır sorgulamalara sürükleyen, tuğla büyüklüğünde felsefe kitapları değil, değerli yazarların sıradan kitaplarıdır. dünya klasikleridir genelde. bu kitaplarda gözlemlediği hayatlar, hayat görüşleri, sorgulamalar allahın kitabı/kitaplarıyla çelişir. yıllardır hemen hemen her konuda, bitmek bilmeyen din tüccarlığının farkına kolayca varır, okumuş insan. kayda değer sayı da kitap okumuş bireyin inancı, bu sorgulamalardan sağ çıkamaz ya da çok büyük darbeler alır. bazı insanlar ayrı bir odacıkta saklarlar inançlarını nasıl başarırlar kendilerine sormak lazım. saygı duyarım. sonuçta huzur değerli bir şey; eğer din bunu sağlıyorsa ne mutlu ona.
sırf getirisi olmadığından ötürü dinden çıkmak olacak iş değil anlayacağın.
sonuçta bir çok insan cennet vaadiyle ve cehennem korkusuyla inancından çık(a)mıyor. getiri götürü ilişkisinin bir de bu yanı var, ne kadar materyalist olmasa da.
ayrıca materyalist bir insanın bugünkü türkiye'de dindar olması ya da gözükmesi daha çok işine gelir hak verirsin ki.
''bir gün oruç tutup her şeyin daha iyi olacağı, mutlaka somut bir faydası olacağına inanmak ya da hasbelkader cuma’ya giden bir arkadaşın peşine ben her yerde at koştururum diye takılarak kendini kutsanmış ve arınmış sanmak. bunlar gerçekten tehlikeli durumlardır.''
- arka kapıdan gireceğim bu konuya;
şükretmek; dinin melek yüzlü şeytanıdır. tabi ki kutsal kitaplar da güzel yanları, allanıp pullanır. mesela, kıyaslamak insanı mutsuz eder doğrudur; var olanla yetinmeyi, aç gözlü olmamamızı da sağlar şükretmek o da doğrudur. fakat gel gelelim daha büyük bir sistem istismarına. şükreden ve bir miktar da cahil olan kesim, sömürü düzeninin yakıtıdır. bir kap yemeğim, bir kap suyum olsun allaha şükürler olsun... yıllardır bu kafayla yaşayan zihniyet artık haksızlığa karşı hissizleşir, duyarsız olur. haksızlığa karşı çıkana da düşman olur. çünkü şükretmiyordur, çünkü başka ülkelerde insanlar açlıktan ölüyordur, sen iyisindir ona göre. muhafazakar kesimi destekleyen bir parti de varsa başta eyvahlar olsun. gomunist olursun, dinsiz olursun hatta din düşmanı ve vatan haini olursun kolayca.
daha kötü haldeki insanlarla kendi durumunu kıyaslayarak şükreder insan; hali vakti yerindeyse yardım eder; sadaka da verir. ne kadar güzel, fakat yardıma muhtaç insanları o hale sokan sisteme hesap sormaz, sorsa da bu uğurda mücadele vermez. çünkü o da onun sınavıdır. bitmek bilmeyen şükürler zinciridir tabi bu. her zaman daha kötüsü ve daha iyisi vardır.
senin bahsettiğin gibi inanarak, iman ederek; insanlığın ya da sistemin güzel günlere gideceğini ummak komiktir. zira, din bu sevmediğin sistem ile doğru orantılı olarak çalışır. dikkat ettiysen din adamları hiç bir zaman hükümet aleyhinde olmamış konuşmamıştır. aksine siyam ikizi gibi dibinde durur hep.
din toplumun afyonudur. diye boşuna dememiş marx.
''inanç, bizim gibi toplumların çimentosu olan etkenlerden en güçlüsüdür, o da biterse her şey biter.''
- inanç, kapitalizmin/eleştirdiğin günümüz dünyasının çimentosu olabilir ancak.
toplumun çimentosu, nitelikli bir eğitimdir.
akıllı uslu bir tanım yapmak gerekirse; bu milletin evlatlarını değil, bu sistemin çarklarını bekleyen tehlike deizmdir. yıllar önce hristiyanlar da olduğu gibi reform yaşayabilseydi islamiyet; türkiye'nin ve diğer müslüman ülkelerinin dünya'daki statüsü çok farklı olurdu.