kendinle aran nasıl
-
yaşadığım anda nötrüm kendime karşı, en çok kendi kendime teselli verirken buluyorum anda.
bu kötü günleri bile iyi anacaksın ve bolca gülümseyeceksin diyorum.
geçmişimdeki kendime anne şevkatim var, saçını okşayıp, sırtını sıvazlamak gibi. ne güçlüsün diyerek seviyorum geçmişteki kendimi.
sadece gelecekteki kendimle aram pek yok gibi. gelecekteki kendime zerre acımam yok. oldukça gaddarım ona karşı.
bazen geleceğime yazdığım satırlarım olur sağda solda. bolca "yine mi, hala mı , tekrar mı, devam mı" şeklinde hesap sorup sen iflah olmaz bir aptalsın yaklaşım var gelecekteki kendime karşı.
bir gün şu bir kaç gündür konuştuğum ve belki de bir daha konuşmayacağım eski sevgilimle ayrıldıktan sonra, kafeye çağırmıştım eşyalarını vermek için orada beni bana kötülemeye başladı.
hatta biraz da çocukluğumdan bile vurarak belki. eski ilişkilerimden, düşüncelerimden.
o an anında dinlemek istemiyorum diye kalkmıştım. "eleştiriye gelemiyorsun değil mi" demişti.
ona tek bir şey söylemiştim "sen birazdan hiç bir şey olmamış gibi kalkıp gideceksin bu masadan ve ben kendimle kalıcam. herkes gider. ama ben kendimden gidemem ve kendimi sevmememe sebep olmana izin vermeyeceğim. "
aslında hayat mantığım bu. kendimle aramı iyi tutmak ve sevmekten başka yapabileceğim bir şey yok .