karantina günlükleri


  • Pandemi süresince karantina da kalmak zorunda kalan veya kendini gönüllü karantinaya alan kişilerin tecrübelerini paylaşabileceği başlık.
    Yaşanılan süreçte kendi adıma hayatın normal akışı oldukça değişti ve rutinim ciddi manada kesintiye uğradı. Hayatımda hiç bu kadar kötü günler geçirdiğimi hatırlamıyorum.

    Bu berbat günler, İlk önce Şubat sonunda katıldığım bir seminer çalışmasıyla başladı. Seminer küçük gruplar halinde çalışmayı da gerektirdiğinden giderken baya tehlikeliydi. Türkiye’de resmî bir vaka olmamasına rağmen, dünya kötü durumdaydı. Seminerde yurt dışından gelen yerli ve yabancı katılımcıların da olması yeterince endişe vericiydi. Nitekim korktuğum başıma geldi ve 15 gün sonra katılımcıların bazılarında pozitif test sonuçları çıktığını öğrendiğim gün kabus başladı.

    Acaba soruları zihnimi kurcalarken, sürekli internetten semptomları araştırdım. Yaşanılmış tecrübeleri yabancı kaynaklardan okumuştum öncesinde. Hafif ateşim yükselmeye başladığında içimi bir endişe kapladı ve nihayetinde hastaneye gittim. Test yapılmasına gerek duyulmadı ve eve geri geldim. Bir gün sonrasında ise ilçe sağlık müdürlüğünden gelen telefonla şoka girecektim neredeyse. Temaslı olarak işaretlenmiş ve karantinaya alınacaktım.

    Benim için karantina günleri başlamıştı. Ta ki temaslı olduğum kişi bir hafta süre sonunda negatif çıkana dek sürdü bu durum. Karantina kaldırıldı ama ben normal hayata dönemedim hala. Son 15 gündür yine ilk 15 güne benzer duygular içerisindeyim çünkü bu seferde aynı mekanda yarım saatten fazla kaldığım biri pozitif çıktı. Yine ateşim çıkıyor, gözlerim kızarıyor, göğsüm ağrıyor.