düşün ki o bunu okumuyor
-
ne zaman hayatımla bir etkileşimin olsa derin bir hayal kırıklığı ve üzüntü bırakıyorsun ardında ve ben neyi neden yaptığına bile anlam veremiyorum.
ama inan bu kez ölesiye kötülüğünü istiyorum.5 aydır seninle sıfır diyalogla yeri geldi yoluma bakmaya çalıştım, hayatıma birini almayı denedim ve inan bana onunla geçirdiğim kısa süreli günlerde bile "ben boşluktan onu özlüyormuşum, başkası ile vakit geçirince nasıl da aklıma gelmiyor"diye düşündüm, sonra yeri geldi kurtulmuşum ondan be dedim, yeri geldi hüngür hüngür ağladım, yeri geldi kimseyi istemiyorum hayatımda kafam ne rahat yalnız dedim, yeri geldi anılarda boğuldum, her yere sana satırlar yazdım ama sana tek bir mesaj atmadım, tek bir rahatsızlık vermedim.
babamı arayıp, kendince bitmiş ilişki üzerinden beni şikayetler ederken sen çocuk gibi tamam dedim bundan sonra asla. yeminler ettim o gün ben ve yeminimi de tuttum.
ıssız adamdaki tel toka sahnesini ayrıldıktan sonra benim ojelerimle yaşadığını, evde bulduğun kırmızı ojeye bile saatlerce ağladığını yazdığın ekşideki yazını dahi ağlayarak okudum ama sana bir şey yazmadım. aylar sonra gelip bir mesaj atıyorsun. hayatımın ortasına da ne duygusallık, ne anlam ifade eden dünyanın en gereksiz mesajını atıp sonra yeminimi bozarak cevap attığım mesaja cevap atmıyorsun.
sana dair ne zaman bir adım atsam köpekler gibi pişman oluyorum.
şimdi o kırmızı ojeyi götüne sok, ekşiye yazmamı da evet senden gerizekalı gibi beklediğim tek mesajı bekler gibi sen de bekle. bir cümlem vardı bağıra bağıra ağlarken anneme dediğim, sonrasında ise pişman olup ayağı taşa değmesin, uzun ömürleri olsun dediğim.
beni her fırsatta beklentiye sokup siktir olup gitmenden o kadar yoruldum ki evet o cümlemin yeniden arkasındayım. bana uzak allaha yakın olamıyorsun, allah yanına alsın seni ve beni daha fazla beklentiye sokacağın, bir mesajı bile çaresizce beklediğim günleri bir daha bana yaşatama.