yazarların çocuklarına vermeyi düşündükleri isimler
-
şu an düşünmüyorum bile. ama zamanında ortak düşüncemiz vardı elbet.
ikimizin isimlerinin hecelerinden birleştirmiştik. özgür diye. kız da olsa erkek de olsa özgür olacaktı. hatta geçen gün bana hediye aldığı bir kitabı karıştırıyordum kitaplığımı düzenlerken.
aynı kitap elimde olduğu ve okuduğum için teşekkür edip kitaplığıma kaldırmıştım. içindeki notu okudun mu deyince ilk sayfaya yazdığı zannedip okudum demiştim. az tepki vermeme biraz kırılmıştı. yani sıradan şeyler yazmış işte demiştim. hatta sen ne düşünüyorsun dediğinde yorum bile yapamamış içimden lan bir kitap almışsın bir cümle yazmışsın üzerine roman mı bekliyorsun falan demiştim içimden.
kitabı açtım dün gece. bakarken bir de ne göreyim, içinde rastgele boş iki sayfasına yazı yazmış çocuk.
hatta "okuduğun hatta kitaplığında olan kitabı bilerek aldım. bazı kitaplara seneler sonra dönüp okuduğunu biliyorum. illaki dönüp dolaşıp okuyacaksın bu kitabı. hem belki sen okurken özgür beşiğinde uyuyor bile olabilir." diye başlayan satırlar.
gözü yaşlı kitap kapanır, özgüre sonsuza dek veda edilir ve tuvalin başına geçip bizim için bir resme başlanır.