10 yıl önceki senden farkın
-
misketlerim yok artık, duvar diplerine attığımız kartların kimin kartı önce gelir ise kazanacağı veyahut kaybedeceği telaşım yok.
mahallede dayak yediğim vakit anneme koşmam da yok,
mahallede dayak attığım vakit, dayak attığım çocuğunun annesinden gizlenme telaşım da yok,
ortaokulda sevdiğim kızın gözüne girmek sebebi ile, saçlarımı havaya dikmem, cici ayakkabılarım ile hava atmam da yok,
mahalle duvarlarına, nalburdan aldığımız boya ile kale çizmek de yok,
mahalle arkadaşlarım ile daim olarak dost olacağız yanılgısı da yok, onların öldürüleceğini bilmeden korkulu sokağa çıkmak da yok,
hayat telaşı da yok,
para telaşı da yok,
ekmek telaşı da yoktu.
10 yıl sonra ise sadece korkular ve kaygılarım var. kaçmalarım ve ulaşamayışlarım. savaşlarım ve kaybetmelerim. fantazyalarım ve fantazyalarım.
çocukluğumdan 10 yıl sonra aklımda... her neyse. keşke hep çocuk kalsaydık ya hu :).