oğuzhan uğur

lisedeyken okulda biri tın şarkısını dinletmişti. sevmemiştim. daha tanınmadan önce (bkz: pişt) diye bir filmi vardı. sinemada seyretmiştim. sevmemiştim. zaten bileti diğerlerine göre ucuz diye o filme girmiştik. neyse. sonra bir gün başka bir şarkısına denk geldim (bkz: bal prensesi). hoşuma gitti ve şarkılarını dinlemeye başladım. arkadaşıma şarkıyı yolladım, bu adam youtube'da budabi tv diye bir kanalda videolar çekiyor dedi. onları da izlemeye başladım. iyi dedim, sonunda doğruları konuşan biri çıktı. sonra maalesef beklenen oldu ve kardeşinin yönetmenlik yaptığı onedio kanalına geçiş yaptı hızla. tanındı. tanındıkça kendini bozdu. hayran kitlesi tam anlamıyla ergenler oldu. izlemeyi bıraktım. o zamandan beri de izlemiyorum videolarını. arada şarkılarını dinliyorum ama soğudum bir kere, eskisi gibi şevkle değil.