rashomon


  • (bkz: Akira Kurosawa)'nın 1950 yılında beyazperdeye aktardığı, gerçeğin farklı açılardan nasıl form değiştiğini anlatan, sinema tarihinde gene kurosawanın çekimleriyle fark yarattığı filmidir.

    Film konusu; bir cinayetin farklı açılardan anlatımıdır, haydut tarafından öldürülen samuray, eşine tecavüz edilmiştir ve olaya tanık olan biri vardır. Haydut, tecavüz edilen kadın, medyum tarafından adalet önüne çıkartılan maktül ve tanık olayları farklı farklı şekilde aktarmaktadır. Ana tema gerçekliktir....

    Haydut kendini anlatırken, adamı öldürme ve tecavüze teşebbüs etmesinin sebebi olarak çok tatlı bir rüzgar esti, esmeseydi bunları yapmazdım der... Çok etkileyici bir sahnedir. Bİzi bu güzel havalar mahvetti..
    İnsanoğlu zayıftır, o yüzden yalan söyler. Hatta kendine bile!
    İnsanlar kötü şeyleri unutmak ve yalan da olsa iyi şeylere inanmak ister. Böylesi daha zahmetsizdir.
    Son iki cümle filmin en etkili söylemleridir, kanımca....