farklı olmanın bedeli
-
görsel olarak farklı olmak bazen güzel bazen kötü olabilir. geçen sene eski sevgilimle van kedimizi çiftleştirdik. doğumlarını bile ben gerçekleştirdim. ilk yavru bildiğiniz sıkıştı orada. veteriner arkadaşım kuyruktan hafifçe çek dedi görüntülü konuşurken. çok hafif. yavru ters geliyor kesesi de patlamış bak dikkatli ol dedi.
çekiyorum ama korka korka. kuyruğundan minik bir parça koptu. ben ağlamaya başladım daha doğarken yavrunun canı acıdı diye. neyse bu geldi. van kedisinden tekir kedi çıktı. ben ve erkek arkadaşım şoktayız. veteriner arkadaşım o da van kedisi hatta diğerlerinden daha bile değerli farklı olduğu için diye bir şeyler diyor ama şaşırdık. geri kalan 5 yavru bembeyaz pamuk gibi.
anne en çok tekir olanı seviyor yalıyor. diğerlerinden daha güçlü hepsini alt edip memeyi hemen buluyor. erkek arkadaşım da tekiri hiç sevmiyor. çünkü diğerlerinden farklı.
bense ölüyorum. belki kuyruk acısı yaşattım diye ona. ama hayatımda gördüğüm en anlamlı kedi bakışı onundu. ya insan gibi bakmak tabirini bire bir yaşattı. sanki bir insan yavrusu bakıyor bana.
ilk o yürüdü. koyduğumuz kutudan kaçmaları başladı.
onu farklı diye mi bilmiyorum daha çok seviyordum. belki erkek arkadaşım sevmediği ve diğerleri gibi, bazı insanlar için güzel olmadığı için daha çok seviyordum.
o zaman sevgilimin adını vermiştim bu yavruya. annesiyle değil benimle uyuyordu. kucağımdan bırakınca ağlıyordu.
eski sevgilim o kadar kızıyordu ki en çirkine onun adını verdim diye. oysa en çok o farklı olanı sevip, ona ondan onun adını verdiğimi bir türlü anlamamıştı.