askerlik günlerim aklıma geldi. sınırda nöbet tutan askerlerin nöbet saatleri uzun olur. akşam altı da gidilen nöbetten ertesi gün sekiz gibi gelinir. harbiden ama sekiz gibi. şaftı kaymış halde. neyse ben ve badim nöbet yerine vardığımızda (bildiğin çukrdan bozma bir yer) nöbetleşe yatardık. evet, nöbet tutmamız gereken yerde nöbetleşe yatıyorduk. altı saat alt devre 7-8 saat üst devre şeklinde. benim badi mevziye girer girmez kafayı toprağa koyup yatardı. adama imrenirdim. yatma sırası bana geldiğinde en az 2 saat geçerdi uyumam için. ne berbat günlerdi ya.

anında uyuyabilen insanlar