şiir yazmak
-
başlığı bile olmayan şiirimle unutulmayan eski sevgilime yine
ben seni özlemiyorum artık
iyi ki gitti diyor beynim, kalbim, ruhum
ama laf gecmeyen uzuvlarim var.
ellerim misal
ellerini özlüyor.
el eleyken terleyen ellerim.
arada bir vuruyorum onlara cetvelle
acımasız bir öğretmen edasıyla.
boynum burnunu özlüyor.
derin derin kokladığın boynum
boynumdan kendi burnuma kokum geliyor.
kendi kokum bile,
bazen seni anımsatıyor.
senin kokunu çoktan unuttum zaten.
devamlı şal takıyorum.
biraz kokun gelmesin bana,
biraz da küçükken kokulu silgimi
kimseye koklatmadigim gibi,
kimse koklamasın da kokum kaçmasın diye.
çocukça.
ayak bileğim misal.
seni özlüyor.
gülme sakın, özlüyor.
halhal takmiyorum artık
gözüm bileklerimde sevdiğin halhala takılınca,
canım sıkılıyor diye.
ya ayaklarım,
onlara ne demeli.
serce parmağıma oje sürmüyorum artık.
yokmuş gibi davranıyorum o.
sadece bir yerlere çarpınca,
varlığının farkına varıp
saatlerce ağlıyorum.
acisi 5 dakika sürüyor oysa.
ve "parmak mi oldun sen" diye
onu sevişin aklıma geliyor,
birde ayağımı öpüşün.
beyaz tenimi zaten hic sevmiyorum artık.
ben karı severdim eskiden
hele senin icin "kartanesi" olmayı,
değerli bir şey kartanesi bakma,
geçiçi ama o an kıymetli.
bakma ben seni özlemiyorum artık.
su uzuvlarımdan da kurtulunca,
ne guzel olacak.
şimdi rakıma buz koyarken,
zeki müren "gitme sana muhtacım"ı da dinlersem
değme keyfime.