evlenmelerin azalıp boşanmaların artması
-
Boşanmak bana kalirsa kötü bir eylem de değil dogrusu. Anlasamadigin birisi ile bir ömür gecirmek sacma asil.
Bir de su var 5 yıl onceki dusuncelerim su an sacma geliyor misal. ESki fotoğraflarıma bakinca "oha ya bunu nasil giymisim berbatmis. Sac rengime bak hele" gibi kendimi eleştiriyorum. Eski günlüklerimi okuyunca salakca buluyorum eskiden olan dusuncelerimi. Egerki birlikte evrilmeyeceksek bir adamla belli bir yil sonra ayni seyi kocam içinde diyebilirim. ( oha kelmis ya bu. Nasil fark etmedim bunca yıl ahaahah falan. Bu kısim saka tabi)
Ama belli bir yil sonra degisime birlikte ayak uydurup birbirimizi hala bir cok anlamda doyurup besleyemiyorsak boşanmak en güzeli. Belki insanlar kendini daha fazla dinleyip neyin kendilerine iyi gelip gelmediginin farkina varip boşanıyor gunumuzde. Bilemiyorum tam.
Ama annemin benim icin bir tespiti vardi. Kopekler gibi beni aglatan, kendimden geçesiye agladigim bir iliskimde ve bir de üzerine evlencem onunla diye tutturdugum bir surecte annem demisti "evlenmene karşı degilim. Seviyorsan evlen derim Ama bosanabilecegini bilsem derim. Sen bir de bosanamazsin ömür boyu cekersin o mutsuz hayati" demişti.
Yani mutsuzlugu cekmemek adına boşanmalar iyi ve gerekli bence.