iyi insanlar

hâlâ varlar. bir anımı anlatayım size;

yıllar önce, lise zamanlarıydı... alışveriş için tee eminönü karaköy civarına gitmem gerekmişti; hava da sıcak mı sıcak. neyse alışveriş falan sağsalim yaptık; ardından açmı aç ter mi ter bin bir türlü şey oldu. tramvay zaten kalabalık; olduğum yere çömeldim (bkz: üç beş kuruş istiyor heralde oturduğuna göre) müzik falan dinliyorum. biri kulaklığımı çıkardı, ince ve güzel bir sesle "afedersiniz, iyi misiniz acaba?" dedi gözümden yaş falan gelmedi tabi ama hoşuma gitti her ne kadar iyi olmasam da; "iyiyim, iyiyim" dercesine kafamı salladım.

bu da böyle bir anımdır. buradan o kişiye teşekkür ediyorum. iyi ki varsın.