aşk mektubu
-
Seninle ilk karşılaşmamızın üzerinden geçen 380 küsür günün günahlarıyla karşına çıkamadığım için özür dilerim. Burada yazanları sana sesli söyleyecek cesareti kendimde bulamadığımın utancı ve her gün sırtımdaki kambura eklenen bir yükün altında ezilerek yazıyorum bunu sana... Çekik yemyeşil gözlerinde kaybolan ruhumu geri kazanmanın aracı olsun bu mektup. Evet, 380 küsür gün seninle doğan güneşi yine seninle doğan yıldızlarla geçirdim ve senin bundan en ufak bir şekilde haberin yoktu. Utangacım, korkuyorum ve seninle başladığım her gün, insan olmanın aciziyeti ve mükemmelliği ile ve seninle olamamanın pişmanlığıyla yaşamın kendisini test ederek geçti. Büyümedim ben bu süre içerisinde ama çocuk da değildim hani. Şimdi de seni kaybedişimin birinci günü mektubu bu. Geç kalmış olmanın pişmanlığı ve elden kaçan fırsatların ağıtıdır. Bahar günü denize karşı yazılmış bir aşk şarkısının kızıl notaları gibisin. Chopin'in parmaklarında bir sanat eseri, mozart'ın en coşkulu müziği gibisin ama ben sanatçı değilim. Bunun korkusundandır ki gözlerinin ışığın benim yeteneksiz ellerimde sönüp gitmesine izin veremem. Bu bir aşk notu ve aynı zamanda kendi özgürlüğümün manifestosu olsun. Seni çok seviyorum.