düşün ki o bunu okuyor
-
sevgilim diye başlamak geliyor aylar sonra bile sana. ama neredeyse bir yıl olacak ben senin eski sevgilinim, sen benim.
eski sevgilim,
bana aşırı kızarak, köpekler gibi özlesen bile asla benimle iletişime geçmeyerek geçiyor aylar yıllar senin adına. bense bana yazdığın eski mesajların bazılarının ekran görüntüsünü almışım onu öyle yerlere saklamışım ki pc de, acil bir durumda bile bulasıya hislerim geçiyor o derece.
bugün buldum ve okudum. bu karantina neler yaptırıyor görüyor musun. her ayrılıkta, hatta en sonuncu kesin bitişimizde bile bazı yazıkların hep aynı cümleler. "seni asla unutmayacağım, biliyorum sana ne kadar kızarsam kızayım uzun vadede hep iyi hatırlıycam. annemden sonra beni olduğum gibi seven bir sen vardın"
her yerde aynı satırlar.
henüz kimseyi ciddi anlamda hayatına almadığını farz ediyorum. neden biliyor musun. ben de almadım. ama neden bu da değil. hala profil fotoğrafların benim çektiklerim. instagram fotoğraf sayın da hala aynı.
gerçekten birisi girse hayatına çekerdi fotoğrafını. değişirdi profilin.
benim de karşı kadrajdan tüm fotoğraflarımı senin çektiğin gibi. hala birilerini fotoğrafımızı çektirecek kadar hayatımıza almamışız. gecelik olan olmuştur herkes adına. yada kısa süreli heyecanlar. ben bunlara unutma turları da diyorum. bendekiler başarısızlıkla sonuçlandı orası ayrı.
ama hala profilin benim çektiğim fotoğraf. aylar sonra bile olsa bunu görmek kalbime dokunuyor.
seni unutmayı hem çok istiyorum hem hiç. seni unutursam o kadar çok anımda gidecek ki hafızamdan. hayatımda kocaman bir boşluk, kopukluk olacak biliyorum ve buna sanırım hala hazır değilim.
çünkü seni seviyorum