modern insanın en büyük problemi
-
Tüketimdir. Aşırı, hızlı ve doyumsuz bir tüketim isteği duyuyor insanlar. Üstelik bu yalnızca fiziki bir tüketim de değil. Örneğin, müziğe değineyim. Eskiden bir sanatçının albüm yapması demek muhtemelen sonraki iki-üç yıl boyunca albüm yapmaması demekti. Çünkü o albüm fiziki olarak kaset, CD, plak gibi formatlarda basılıp satılacaktı. YouTube'a girip istediğinizi bulamıyordunuz. Yani ulaşılması daha zordu. Şimdi onlarca müzik platformu olduğu için bir sanatçının belki de yıllar verdiği albümü bir, bilemedin iki haftada eskitiyoruz. Veya akıllı telefonlara bir bakalım. Bir telefonun garanti süresi dahi iki yıl iken her yıl bir markanın yeni modelini almanın iktisadi açıdan hiçbir mantığı yoktur. Üstelik telefon hakkında o kadar az bilgiye sahip olarak yapanlar var ki bunu. reklamların, markaların ve popüler kültürün insanların zihnine yerleştirdiği kolektif anlayış sağ olsun, rasyonel kararlar almak gibi bir derdimiz yok. Sadece özeniyoruz; daha iyisine, daha pahalısına, daha güzeline...
Bu korkunç ve sonu olmayan bir tüketim anlayışı.