blog sözlük itiraf


  • Uzun uzun yazacağım bugün
    Kendi hayatımdan ve gerçeklerimden öyle korkuyorum ki başkalarının hayatlarını yaşıyorum bir parazit gibi.

    Özellikle sorunlu insanların hayatlarını seçiyorum, sonra mücadele ediyorum daha iyi insanlar olmaları için.
    Birinin hayatını yaşamak, toparlamak düzeltmek tam zamanlı bir iş, kendinizi düşünecek vaktiniz olmuyor. Bir parazit olarak konağınızı seviyorsunuz da, anlamsız bir bağlılık. Sonuçta yaşadığınız şey onun hayatı, üzüldüklerine üzülüp mutluluklarıyla mutlu oluyorsunuz.

    Sonra konak iyileşiyor ve size dönüp gerçek yüzünüzü görüyor. Hayır diyor sensiz yapabilirim, bak iyiyim ben artık. Ve parazit bir hayat daha kaybetmiş oluyor.

    Ben artık insanları tamir ederken harcadığım vidaların contaların yerini dolduramıyorum. Beni tamir edecek bir şey yok. Belki noodle ve tutkal iş görebilir ama emin değilim '*'

    İşin en üzücü tarafı bunu ben yapıyorum kendime, ünlü filozof Nev'in de dediği gibi
    İçimde kaleler inşa ettim kırılmamak adına
    Harcına gözyaşı döktüm daha da sağlam olsun diye
    Şimdi yarattığım zindanlarda ışıksızım
    Kaçtım kendime saklandım her küstüğümde
    Vazgeçtim aynalardan vakitsiz uykularda
    İnsan kendine rağmen yaşamayı bilmeli bazen

    Benmişim kendimden bir korkak yaratmışım
    Kendimi korurken en çok ben ürkütmüşüm
    Benmişim kendimi savunurken en çok hançerleyen
    Bir meçhul olmuşum failim ben
    Ama beni bana küstüren, beni bana kırdıran
    Kalpsizin hiç suçu yok mu?

    Kim demiş aşıklar hep mutlu olurlar diye
    Hesapsız seveceksin, canın ağzına gelse de
    Vururken yalnızlık yüzüne
    Sen pay edersin gönlünü onlarca hüzüne

    Benmişim kendimden bir korkak yaratmışım
    Kendimi korurken en çok ben ürkütmüşüm
    Benmişim kendimi savunurken en çok hançerleyen
    Bir meçhul olmuşum failim ben
    Ama beni bana küstüren, beni bana kırdıran
    Kalpsizin hiç suçu yok mu?

    Öyle işte
    (bkz: you have to get your shit together)