kitap okurken bir deftere not almak


  • Gönül isterdi ki içime işleyen cümlelerin altını çizebilecek kadar kitapları metalaştırmamış biri olayım fakat öyle değil işte. Her defasında hiç yaşanmamış, kırılmamış bir şekilde kitaplığımda yalnız bırakmak istiyorum onları. Böylece bir süre sonra tekrar elime aldığımda “bak seni unutmadım, seni seviyorum ve kusura bakma bu benim hislerimi gösterme şeklim.” diyebiliyorum. Küçük bir karakter analizi de çıkartılır bu hususa dayanılarak.
    Elbette o ezbere atmak istediğim parçaları yazdığım kahverengi kaplı bir defterim var. Eğer o yanımda yakınımda değilse etrafta yana yakına kağıt kalem arayıp ona yazıyor ve ulaştığımda sayfalarının arasına iliştiriyorum. Bu minik alışkanlık hiç terk etmesin beni.