turgut uyar


  • Babamın ısrarı ile okumaya başlamıştım. O ne güzel şairdir öyle. Ezbere bilirim yazdıklarının çoğunu.

    Durduğum yer benim değil iken, gidebilecek bir yerimin olmaması ne acı; gidebilecek bir yerim yok iken hala ve inatla durmayışım ne gaflet, nihayetinde olmuyorken yaşıyor olan insanın, yaşıyorken olduğunu bilmemesi bu, bu ne tuhaf bi’ hayret.