insanoğlunun en büyük yanılgısıdır. Her şeyde bir çıkar aramaya çalışan insanın en büyük acizliği bence bu. Bir işten bir çıkarı varsa ona yönelmek. yoksa yüzüne bile bakmamak. Mesala kitap okuyacağım da benim bundan ne çıkarım olacak mı diyenler; resim çiziyorum da bunu paraya dönüştüremeyeceksem bununla neden vakit kaybedeyim diyenler. Bir hobi edinmeye sıcak bakmayanlar... Bu liste böyle uzar gider.
Bu zihniyet ile düşünenler, arkadaş seçimlerinde de böyleler. Karşı taraftan bir çıkarı yoksa arkadaşlık bile kurmuyorlar. İnce belli bir bardakta demli bir çay yudumlarken yada mis kokulu türk kahvesi eşliğinde sohbet etmenin tadına varamıyorlar. yazık ne yazık. her şeyin maddiyat olduğu algısı ne zaman içimize işledi bu kadar.
Sonra arkadaşım yok, yalnızım diye ahlanıp vahlanıyorlar. Eee sen herkese yolunacak tavuk gibi bakarsan olacağı bu.

beklentiye dayalı ilişki