çocuk yapmak istemeyen kadın


  • olmak,acısını duyumsarken “benden bir parçaya” hayat verme fikri bana korkutucu geliyor.gerçek anlamda -ki bu çoğunluğun dayattığı sınırların ötesinde- iyi bir anne olamayacağımı değil,olmayacağımı biliyorum.kendimi çocuk sahibi olmuş biri olarak hayal etmeye çalışsam dahi o tabloya ait hissetmiyorum.sanki rahmimde büyüdüğü müddetçe içten içe beni tüketicek bir pazaritmiş gibi geliyor..biliyorum bu tanımım hoş bulunmayacak,fakat böyle hissettiğim gerçeğini değiştirmez.öte yandan elbette bir bebek yahut çocuk gördüğümde ona şefkat gösterebiliyorum..sadece bir çocuğun annesi olmak istemiyorum.