garip ilkokul anıları
-
Çok ufak tefek bir çocuk olduğum için dışarda başkalarından dayak yiyen sınıf arkadaşlarım gelir hıncını benden çıkarır, ya tokat atar ya tekme yada herhangi bir darp çeşidi ile ağlatırlardı. Boy ufak, cüsse yok.. Sonunda kendimi savunmak için ısırmaya başladım: yavaş yavaş azaldı darplar, niyetlenen dişlerimin acısıyla köşesine çekiliyordu. Bir gün henüz daha 3. Sınıfta iken uzun bir aradan sonra yine bir arkadaşım geldi hıncını çıkartmaya: öyle bir ısırmıştım ki kolundan, kanamaya başladı ve bana nazaran dev yavrusu gibi gördüğüm çocuk ağlamaya başladı.. Çok mu üzülmüştüm haline bilemiyorum ama oturdum onunla ben de ağladım.