hatırladıkça iç burkan çocukluk anıları
-
5 yaşımdayken annem olmadan babamla beraber Köye gelmiştim. Annem gelememişti çünkü kardeşime hamileydi. Çok üzülmüştüm gelememesine.
Birkaç gün sonra da Doğum günümdü. Doğum günümde annemden ayrı olmak yeterince can sıkıcıydı zaten. Babamın patronunun oğlu, aynı zamanda akrabamızlar. İki yaş büyük benden. Doğum günlerimiz de bir gün arayla. Çok da yakınız ailecek. Ben doğduktan sonra Hep bir arada kutlamışız.
Onlar da bizimle.
Köydeki evimizdeyiz. 16 ağustos onun Doğum günü. Pasta almışlar. İçerideki masayı avluya taşıdılar. Ampüllü Işıklar asıldı. Köyün tüm çocuklarını topladılar. Gece güzel bir Doğum günü olayı oldu. Tabi ben de heyecanlıyım. Ertesi gün de benim Doğum günüm kutlanacak.
Yine pasta aldılar. Hazırlık yapıldı. Bekliyorum ki yine avluda olacağız.
Yağmur yağdı.
Küçücük evin içine tıkıldık. Çocuk kalbim kırılmıştı. Sanırım yaşadığımı hatırladığım ilk hayal kırıklığı bu.